شهریور ۲۵, ۱۳۹۷

عاقبت اینستاپست های آقایان نماینده / سنگ ، فحش ، خشونت در دربی گیلان/یادداشت:نیما صائب

حاشیه های بازی ملوان و سپیدرود آنقدر تاسف برانگیز و اسفناک بود که هر گیلک بافرهنگی خود را از آن سنگ پرانی ها، آن فحاشی ها و آن همه خشونت کور تبرئه می کند. حاشیه هایی که به زودی در برنامه نود به وضوح به نمایش گذاشته می شود تا تبلوری باشد از رفتار گیلانی ها در قبال هم ، تا آبروی خدشه دار شده ما بیشتر از گذشته ریخته شود.

اما چه کسی مقصر این وضعیت وحشتناک است؟ سپیدرود و انزلی از دیرباز رقبای حیثیتی هم بودند اما ما که کودکی مان را در ورزشگاه های عضدی و تختی گذراندیم بیشتر از سنگ پرانی و دعوا رفاقت های سیروس قایقران و امیر افتخاری را به یاد داریم. حتی محمد احمدزاده که در هر بازی به سپیدرود گل می زد وقتی در تیم منتخب گیلان بازی می کرد، هزاران رشتی در عضدی یکصدا نامش را فریاد می زدند. پس چه شد که به این نقطه تاریک رسیدیم؟

سیاست هر چیزی را می تواند به گند بکشد. یکی هم ورزش را. ورزش و اقتصاد و فرهنگ ندارد. نتیجه ورود سیاسیون به فرهنگ ، ممیزی های بی حساب و کتاب است. نتیجه دخالت سیاسیون در اقتصاد ، فساد و رانت است و نهایتش وضعیت فعلی ارز و اقتصاد می شود که می گویند راه حل برون رفت از بن بست اقتصادی ، اقتصاد نیست که سیاست است. نتیجه هم نشینی سیاست و ورزش هم همین بلبشویی است که می بینید. فوتبالی که فساد و دلالی در آن بیداد می کند و حتی مدیران خصوصی اش هم باید توسط دولتی ها به طور مستقیم و غیرمستقیم انتخاب یا انتصاب شوند. فسادی که به سکوها هم راه می یابد و تبدیل به فحش و سنگ و خشونت می شود.

در این نمونه تاسف برانگیز آخری ، بی شک یکی از دلایل اصلی بروزش رفتار دو نماینده رشت و انزلی بود . جعفرزاده به خاطر رای شورای تامین مبنی بر جلوگیری از ورود لیدر سپیدرود به ورزشگاه تختی انزلی ، کت کند و در اینستاگرامش نوشت که خودش دست لیدر جوان را می گیرد و به ورزشگاه می برد و خسته بند هم در به دست آوردن دل انزلی چی ها کم نگذاشت و در جواب همکار رشتی اش نوشت که مردم انزلی خوب بلدند پاسخ دهند. پاسخ ها به همینجا ختم نشد و کل کل های ورزشی که می بایست در جامعه و عوام و نهایتا بازیکنان دو تیم انجام شود به سطح نمایندگان پارلمان یک کشور رسید و با جملاتی قصار از خجالت هم در آمدند. وقتی دو نماینده مجلس که سابقه چندین دور نمایندگی مردم دو شهر را هم در سابقه خود دارند اینچنین با ادبیات عوامانه پاسخ هم را می دهند تصور کنید عاقبت این چالش نه چندان آبرومندانه وقتی به سکوهای ورزشگاه ها کشیده شود چه خواهد شد؟ تصور نکنید، چون نتیجه عملی اش در روز جمعه اتفاق افتاد و آبرویی برای گیلان و گیلانی باقی نگذاشت. احتمالا آخر شبِ دوشنبه تمام ایران با دیدن برنامه نود ، با دهانی باز و متعجب تمام تاریخ دنیا را جستجو می کنند تا مردمان یک قوم را بیابند که اینچنین به جان هم می افتند و نسبت به هم بذر تنفر می کارند.

سوال اصلی از آقایان جعفرزاده و خسته بند این است که وظیفه نماینده پارلمان ایران چیست؟ شما که چند دوره نماینده گیلان بودید کدام کار مثبت اقتصادی و سیاسی و فرهنگی را به سرانجام رساندید؟ شما که در اینستاگرام تان کل کل فوتبالی می کنید آیا در این چند دهه حضورتان در قدرت کدام گره از مشکلاتِ خانه ویران کنِ سپیدرود و ملوان را حل کردید؟ راه آهن به این استان آوردید؟ فرودگاهی اضافه کردید؟ بندری گسترش دادید؟ بازاری راه انداختید؟ بر تعداد گردشگر افزودید؟ کارخانه ای احداث کردید؟ احدی از غریبه ها را سر کاری بردید؟ بر آمار اشتغال مردم عادی و نه خویشان و آشنایانتان افزودید؟ چه گلی بر سر این استان زدید؟ وظیفه شما چیست؟ وظیفه شما توسعه استان است یا بنزین ریختن روی آتش جوانان جاهلی که با هر سازی پیراهن می کنند و عزم تیغ و سنگ دارند و عقده های زندگی شان را بر مردمان شهر مجاورشان می خواهند خالی کنند و خشونت، راه رهایی کورشان است. آقایان نماینده ما با دیدن این رفتارها حق داریم به همه چیزتان شک کنیم. به همه شعارهایی که دادید و می دهید.این اینستاپست ها فقط جنبه نمایشی دارد. نمایشی خطرناک از پوپولیسم و عوام فریبی. آقایان صندلی تان همیشگی نیست و روزی از دستش می دهید اما اثری که با رفتارهایتان می گذارید تا سال ها و دهه ها در جامعه می ماند.مانند آن رفتار غیرقانونی مرحوم زهرابی که با رای عجیبش در دهه شصت و بازی سپیدرود و ملوان در انزلی، اولین بذر کینه را در دل رشتی و انزلی چی کاشت و ترکشش هنوز که هنوز است دامنمان را رها نمی کند. خواهش می کنیم دست از سر ما بردارید. حقوق تان آنگونه که به آن اعتراض کردید کم است ، قبول می کنیم؛ حقوق تان را افزایش دهید. هر طرحی که بخواهد آرای شما را در مجلس عیان کند ، را هم تصویب نکنید. اصلا شفاف نباشید. هرکاری دلتان خواست بکنید. ما قبول می کنیم. چاره ای هم نداریم. اما شما را به تمام مقدساتی که حداقل حرفش را می زنید و برایش تسبیح می گردانید و گریه می کنید قسم ، دست از سر ما بردارید. همین یک زمین بازی را برای ما بگذارید. دست از سر ما و فوتبال و عشقمان بردارید. همین یک دلخوشی کوچک را برایمان بگذارید. اگر دلسوز واقعی بودید مشکلات اقتصادی و غیراقتصادی تیم های محبوبمان را حل می کردید نه اینکه به سودای هزاران رای طرفداران دو آتشه این دو تیم اینتساپست بگذارید و آتش یک منازعه قدیمی را شعله ور سازید.

مطالب مرتبط

نظرات

بدون نظر

The comments are closed.

اخبار