شهریور ۲۲, ۱۳۹۵

حسن سینکی، نخستین مستعفی از دولت روحانی:احمدی نژاد دنبال«پسند عامیانه» بود

postpicture

زهرا علی اکبری/اعتماد:

معتقد است روحانی در انتخابات آتی نیز رییس جمهور است. عملکرد وی را مورد تایید قرار می دهد و امیدوارانه به آینده پیش رو می نگرد. سال های طولانی است که در بدنه دولت مسوولیت دارد اما در دولت یازدهم، در همان نخستین سال حضور ماندن را به رفتن ترجیح داد و تا امروز نیز جایی سر سخن را در این خصوص باز نکرده است. نمی گوید چه گذشت و چه پیش آمد اما با این حال معتقد است عملکرد دولت روحانی مناسب است و شاید بهتر باشد در دور تازه در به کارگیری مدیرانش کمی بازنگری کند.
حسن یونس سینکی، از آن دسته کارشناسان و مسوولانی است که سخت تن به مصاحبه می دهد. روی تک تک سخنانش حساسیت دارد و در به کارگیری جملات دقت ویژه ای دارد. به شدت وقت شناس است و در ادبیات گفتاری اش ١٠ دقیق و پنج دقیقه نیز نشان دارد. می گوید تا ساعت ١٢ و ١٠ دقیقه در دفتر منتظرم. تا همین ساعت منتظر می ماند.
وی وقتی در برابر این سوال قرار می گیرد که دستاورد دولت در این سه سال چه بود، می گوید: دولت در کنترل تورم موفق عمل کرده است اما آثار اجتماعی این موفقیت زمانی عینی تر می شود که مساله خروج از رکود نیز متناسب با این موفقیت، خودنمایی اجتماعی داشته باشد.
او اما نقطه ضعف دولت یازدهم را پذیرش تغییر ساختارهای صنعتی، تولیدی و بازرگانی که بدون دقت نظرهای حرفه ای و تکنیکی در دولت قبل ایجاد شده بود و همچنین استمرار پرداخت یارانه نقدی که البته این مساله صرفا اقتصادی نیست اما تاثیرات مخرب اقتصادی این سیاست قابل چشم پوشی و اغماض باشد، می داند.
وی معتقد است کارویژه دولت در یک سال پیش رو تغییرات کلیدی در سطح عالی تیم اقتصادی دولت است که این امر می تواند عاملی موثر و اساسی در بازشناسی سیاست های تکمیلی برای شکستن رکود و تغییرات ساختاری مورد نیاز رشد اقتصادی باشد. این تصمیم در حوزه مدیریتی مورد نیاز است و به طور ماهیتی هم در اقتصاد دفاع از حقوق مصرف کنندگان در بلاتکلیفی کنونی ساختاری می تواند اثربخشی سیاست های موفق دولت را اجتماعی کند.
سینکی سال هاست که سکوت را بر سخن ترجیح داده است. حالااز پس این سال های سکوت وقتی با این سوال مهم روبه رو می شود که در انتخابات آتی حسن روحانی شانس کسب مجدد آرا را دارد، یا خیر، می گوید: عملکرد وی قابل دفاع است و می تواند عنوان رییس جمهور دوازدهم را از آن خود کند.

مشروح مصاحبه «اعتماد» با حسن یونس سینکی را در ادامه بخوانید:
عملکرد اقتصادی دولت یازدهم را در سه سال گذشته چگونه ارزیابی می کنید؟
اجازه دهید در ابتدا به شاخص های کلان اقتصادی که دولت یازدهم ناگزیر از پذیرش آنها بود و باید برای جلوگیری از تخریب ویرانگر آنچه به اسم سیاست ها و برنامه های اقتصادی در دولت اصولگرای نهم و دهم بود برنامه ریزی کند اشاره ای داشته باشم.
رکود یکی از مسائل جدی و اساسی بود که کشور با آن مواجه شده بود. رکود در مفهوم اقتصادی خود کارکردی حرفه ای دارد که دولت ناگزیر است برای حل آن به طور فنی و کاملاتخصصی اقدام کند. اگر بخواهیم در گفتار عمومی اجتماعی رکود را تعریف کنیم، باید بگویم رکود یعنی توقف و اضمحلال رفتارهای تولیدی و خدماتی و از دست دادن فرصت های درونی و بیرونی اقتصاد.
اما در کنار رکود، دولت یازدهم با بحث تورم هم مواجه بود. در سال ٨٩ نرخ تورم ۴/١٢ درصد بود اما این رقم در سال ٩٢ حدود ۴٣ درصد شد. البته توجه داشته باشیم تحریم از نیمه اول سال ٩١ شروع شد چراکه در این مقطع زمانی آرام آرام اثر کاغذ پاره های مصوبات تحریم در شرایط عمومی اقتصاد کشور خود نمایی می کرد.
نخستین اثری که تورم بالادر زندگی اقتصادی مردم می گذارد کاهش قدرت خرید است. طبق گزارش مراکز مطالعاتی کشور، ١١ درصد از قدرت خرید مردم در سال ١٣٩٠ کاهش یافته بود و تا پایان سال ١٣٩٢ بین ٣٠ تا ۴٠ درصد قدرت خرید کارگران و بین ۴٠ تا ۵٠ درصد قدرت خرید کارمندان از بین رفته بود.
بخشی از آثار منفی تورم اینگونه در زندگی مردم نمایان شده بود. حدود ۵/٣ میلیون نفر بیکار، بدهی بالای صد هزار میلیارد تومانی دولت به سیستم بانکی و بدهی حدود ٨٠ هزار میلیارد تومانی بخش خصوصی به بانک ها در کنار رشد منفی اقتصاد به میزان ٨/۶ درصد، منفی شدن رشد سرمایه گذاری در حدود ٢٣ درصد و رشد نقدینگی به حدود ٨٠٠ هزار میلیارد تومان شاخص های اقتصادی زمان شروع به کار دولت یازدهم بود.
امروز بعد از سه سال چه اتفاقی افتاده است؟ نرخ تورم به ٨ درصد رسیده است. تحریم ها با برجام رفع شده است. رشد اقتصادی به مثبت ۴/۴ درصد در پنج ماه اول سال ١٣٩۵ رسیده است.
با برجام و شکسته شدن تحریم ها، صادرات نفت از زیر یک میلیون بشکه در روز به حدود ۵/٢ میلیون بشکه در روز رسیده است. در تولید گندم از حدود ۵ میلیون تن سال ١٣٩٢ بدون افزایش سطح زیرکشت و با افزایش راندمان تولید به تولید حدود ١۴میلیون تن رسیده ایم که دولت ١١ میلیون تن آن را از کشاورزان خریداری کرده است. دولت توانسته است با سیاست های منطقی کلان اقتصادی قاچاق کالارا با روندی نزولی مواجه کند. در بازار ارز تقریبا تثبیت نرخ ارز را با نوسان های قابل قبول، دولت مدیریت کرده است.
رشد بودجه های عمرانی از حدود ١۵ هزار میلیارد تومان سال ١٣٩١ به ٢٨ هزار میلیارد تومان در سال ١٣٩۴ قابل توجه است، تولید خودرو در مقایسه با سال ١٣٩٢ حدود ۶٠ درصد افزایش داشته است.
این اقدامات مثبت و قابل تقدیر دولت در یک دوره سه ساله است. البته تناسب این موفقیت ها با انتظارات اجتماعی خود بحث جدی و مستقلی است که در جای خود به آن خواهم پرداخت.

آنچه اشاره کردید نشان از توفیق قابل توجه دارد اما دستاورد ها برای مردم به اندازه کافی ملموس است؟
رفتارهای اقتصادی در یک زنجیره منطقی و به هم پیوسته بروز و ظهور دارند و آثار مثبت و منفی هر کدام از حلقه های فعالیت های اقتصادی در به هم پیوستگی و تجمیع رفتار، بهره وری و بهره دهی مطلوب خود را به نمایش می گذارد.
روشن است دولت در کنترل تورم موفق عمل کرده است اما آثار اجتماعی این موفقیت زمانی عینی تر می شود که مساله خروج از رکود نیز متناسب با این موفقیت، خودنمایی اجتماعی داشته باشد.

مهم ترین ضعف دولت در بخش اقتصادی را چه می دانید؟
پذیرش تغییر ساختارهای صنعتی، تولیدی و بازرگانی که بدون دقت نظرهای حرفه ای و تکنیکی در دولت قبل ایجاد شده بود و همچنین استمرار پرداخت یارانه نقدی که البته این مساله صرفا اقتصادی نیست اما تاثیرات مخرب اقتصادی این سیاست قابل چشم پوشی و اغماض نمی تواند باشد.
اضافه کنم برون رفت از سیاست های مخرب دولت اصولگرای قبل بدون تردید موفقیتی قابل تحسین برای دولت اعتدال و توسعه است اما اجتماعی کردن موفقیت های اقتصادی به طوری که مردم به طور وضوح و ملموس این اتفاقات مثبت اقتصادی را درک کنند اتفاق نیفتاده است. مفهوم عرض بنده این است که بدون تردید باید برخی سیاست های کوتاه مدت اجتماعی که از گذرگاه موفقیت های اقتصادی عبور کرده است تصمیم گیری می شد. نمونه بارز این مساله می تواند در تامین بخشی از هزینه های زندگی اقشار خاص اجتماعی که در سازمان های بهزیستی و کمیته امداد امام خمینی(ره) شناسایی شده اند در دوره های زمانی منظم اجرایی شود.

به نظر شما کار ویژه و مهم دولت در یک سال باقیمانده از عمر دولت یازدهم در حوزه اقتصاد چه باید باشد؟
فکر می کنم تغییرات کلیدی در سطح عالی تیم اقتصادی دولت می تواند عاملی موثر و اساسی در بازشناسی سیاست های تکمیلی برای شکستن رکود و تغییرات ساختاری مورد نیاز رشد اقتصادی باشد. این تصمیم در حوزه مدیریتی مورد نیاز است و به طور ماهیتی هم در اقتصاد دفاع از حقوق مصرف کنندگان در بلاتکلیفی کنونی ساختاری می تواند اثربخشی سیاست های موفق دولت را اجتماعی کند.

آیا با این روند احتمال رای آوردن مجدد روحانی را با دستاوردهای اقتصادی ممکن می دانید؟
اینکه روند اقتصادی، سیاسی و اجتماعی دولت قابل دفاع است شکی نیست اما مساله اصلی این است که دولت در تبیین موفقیت ها و حضور موثر رسانه ای آن گونه که نیاز و انتظار است حضور ندارد. البته بدون شک رفتارهای سیاسی حساب شده صدا و سیما (مقایسه ای کوچک داشته باشید با رفتارهای صدا و سیما در زمان دولت اصولگرای آقای احمدی نژاد) در تبیین فعالیت های دولت و رسانه های مخالف نوشتاری که در حاشیه امن توسعه یافته ای قرار دارند، چگونه می توانند مانع موفقیت و پیروزی روحانی شوند برای آنها آرزوست. رای آوری مجدد آقای روحانی در یک پذیرش اجتماعی است که باتوجه به رویکردهای عمومی موفقیت آمیز ایشان در حوزه های مختلف اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی با رای آوری بیشتری نسبت به دور اول پیروز خواهد شد.

مهم ترین کار ویژه دولت در دوره بعدی به نظر شما چیست؟
اجازه دهید فقط در حوزه اقتصادی انتظارم را عرض کنم.
باتوجه به اقدامات موثر و اساسی در فعالیت های سه ساله اول دولت، به نظرم در حوزه اقتصادی دولت باید در اصلاح ساختار و سازمان اقتصادی کشور با هدایت بازسازی نظام کارشناسی و اصلاح ساختار تصمیم سازی رفتارهای اقتصادی اقدام کند. بازدهی و اثربخشی اقدامات مثبت اقتصادی با اصلاح ساختارهای کنونی می تواند اثربخشی اجتماعی اقدامات مثبت را شدنی و ممکن کند. دیگر اینکه استمرار پرداخت یارانه نقدی قابل دفاع نیست. قطع پرداخت یارانه نقدی و متمرکز شدن در هزینه کرد میزان فعلی ریالی یارانه نقدی در اجرای طرح های بیمه ای- بهداشت و درمان و رفاه بازنشستگان می تواند اثربخشی اجتماعی سازنده تری را داشته باشد. قابل دفاع نیست در این شرایط اقتصادی سالانه حدود ۴٢ هزار میلیارد تومان یارانه نقدی پرداخت شود در حالی که بودجه عمرانی کشور حدود ٣٢ هزار میلیارد تومان باشد.

در حالی که بسیاری از منتقدان مقابل هر حرکت اصلاحی مانند اصلاح ساختار پرداخت یارانه می ایستند موضوعات اقتصادی را دستمایه نقدهای تندی علیه دولت قرار داده اند. ارزیابی شما از این وضعیت چیست؟
انتقاد با رویکردی عوامانه و مردم فریب می تواند با دستمایه قرار دادن معیشت مردم و ذکر ناکارایی ها و کاستی ها بدون توجه به دلایل اصولی آنها مورد توجه مخالفان و منتقدان غیرحرفه ای باشد اما دولت نمی تواند و نباید برای رضایتمندی های مقطعی از سیاست های اصولی بلندمدت خود دست بردارد. زمان به نفع دولت است چرا که با شکستن تحریم ها و سیاست های ابلاغی اقتصاد مقاومتی دولت می تواند در مسیری آرام و مدیریت شده در حوزه های مختلف اقتصادی به موفقیت های بیشتری برسد.

دولت یازدهم بحران های متعددی را در زمان استقرار در پاستور داشت. یارانه ها، مسکن مهر، سهام عدالت، بفرمایید عملکرد دولت را در این سه بخش چگونه ارزیابی می کنید؟
هر سه فعالیت و اقدام یارانه ها، مسکن مهر و سهام عدالت در دولت اصولگرای آقای احمدی نژاد یک ریشه واحد دارد: پسند عامیانه. پرداخت نقدی به جای هدفمندسازی یارانه ها. بحث هدفمندسازی یارانه ها کاملاموردتایید و یک بحث اصولی در اقتصادهای ملی است اما روشی که انتخاب شد کاملاعامیانه و غیراصولی بود.
اگرچه این روش در استمرار به نوعی هزینه های افزایشی برای خانواده ایجاد می کند اما در شروع شکلی دیگر برای مردم دارد. بحث خانه دار کردن بی مسکن ها، خیلی شیرین است اما به گفته مسوولان ذی ربط موضوع مسکن مهر منجر به افزایش چند برابری قیمت زمین و مسکن در اقتصاد خانوار شده است و حدود ٣۵٠ هزار واحد ساخته شده آن بدون متقاضی است. خانه دار کردن بی خانه ها خیلی قابل دفاع است اما در باز مهندسی ساختار دولت ها در دنیای امروز اینکه دولت خود سازنده مسکن برای حل مشکل شود محل بحث است و مشکل زا.
دولت یازدهم در سهام عدالت، مسکن مهر و بحث یارانه ها با قوانین مصوب و ابلاغی مجلس هم سو با دولت اصولگرای آقای احمدی نژاد مواجه بود. تغییر قوانین با استقرار دولت یازدهم و همزمانی با فعالیت مجلس نهم تقریبا غیرممکن بود. اما نتایج و آثار اجرای این قوانین از چشم دولت مستقر آقای روحانی دیده می شود. به هر حال به نظرم دولت برای رهایی از این قوانین و رفتارهای مصوب، الزام تغییر قوانین موضوعی را دارد. ضمن اینکه توقف پرداخت نقدی یارانه ها یا قطع یارانه های نقدی غیرنیازمندان باید با فوریت در دستور کار دولت قرار گیرد. البته توجه داشته باشیم در شرایط کنونی قطع یارانه های نقدی مطلوبیت اجتماعی و مردمی ندارد. اما در این جراحی بزرگ چاره ای جز این نیست.

بسیاری معتقدند برجام دستاوردهای ملموسی در حوزه اقتصاد نداشت. ارزیابی شما در این خصوص چیست؟
برجام یک تصمیم ملی و حکومتی است. برجام فقط خواست دولت نبوده است بلکه یک تصمیم حکومتی است. توجه داشته باشید حدود سه سال تحریم و نزول شاخص های اقتصادی و از دست دادن فرصت های بیرونی و تعطیلی فرصت های داخلی قابل دفاع و استمرار نبود. بنابراین فی نفسه رفع محدودیت های دوره تحریم، آغاز اقدام برای برخی از حرکت های اقتصادی است.
کاهش ١٠ درصدی هزینه های واردات، افزایش صادرات نفت از زیر یک میلیون بشکه در روز به ۵/٢ میلیون بشکه در روز، افزایش ٢۵٠ میلیون مترمکعبی تولید سالانه گاز و دستیابی به تولید ٧۵٠ میلیون مکعب گاز… و از همه مهم تر ایجاد فضایی امن برای فعالیت های اقتصادی و سرمایه گذاری داخلی و خارجی در حوزه نیازمندی های اقتصادی پس از برجام در تحلیل بیرونی از کشورمان خود فرصتی مجدد برای رفع مشکلات و کاستی هاست. ضمن اینکه ریشه مخالفت ها با برجام اقتصادی نیست بلکه هدف جلوگیری از انتقال شیرینی این پیروزی به مردم در دولت آقای روحانی است.
اگر همین برجام با همین مشخصات در دوره استقرار دولت اصولگرای آقای احمدی نژاد امضا می شد، شاهد رفتارهای دیگری از مخالفین امروز بودیم.

با توجه به اینکه اغلب تحرکات دولت با فشارهای سنگینی از سوی منتقدان روبه رو می شود مانند موضوع قراردادهای جدید نفتی، چه پیشنهادی برای دولت و منتقدان دارید؟
طبیعی است منتقدان از همه ابزارهای در اختیار برای فشار به دولت استفاده خواهند کرد. کثرت تریبون های سخنرانی و موعظه از یک سو و اینکه پذیرفته ایم وقتی پشت میکروفنی سخنرانی می کنیم در همه امور و در همه زمینه ها نظر تخصصی بدهیم از سوی دیگر، به معضلی اجتماعی تبدیل شده است. آرامش ذهنی و فکری در این همه سخنرانی های تکراری از دست می رود. اینها با پیشنهاد حل نمی شود بلکه با اصلاح رفتارهای اجتماعی ممکن و شدنی است که اراده ای دیده نمی شود. اما دولت به مفهوم یک رکن حکومت نباید در دفاع از اصلاحات و اقدامات سازنده خود غافل باشد. نمی توان از حضور رسانه ای دولت و از گفتمان غیرتخصصی و غیرحرفه ای برخی از مدیران دولت در تبیین موفقیت ها و خدمات دولت دفاع کرد.

ما به کمی شدن نتایج برجام نیازمندیم ،یکی از همین موارد سرمایه گذاری است، با این وضعیت امکان جذب سرمایه های خارجی را چه در بخش نفت و چه در حوزه غیرنفتی تا چه حد می دانید؟
مساله قراردادهای جدید نفتی با حضور و توضیحات جناب آقای مهندس زنگنه در مجلس شورای اسلامی به تفاهمی اصولی تبدیل شده است و محل نگرانی ندارد. جریان سرمایه گذاری خارجی در حوزه غیرنفتی در یک گفتمان زمانبر و در یک بستر سیاسی شدنی است. با امضای برجام بستر سیاسی این اقدام فراهم شده است و باتوجه به ظرفیت های تخصصی و حرفه ای در اقتصاد کشورمان بدون آسیب زدن به منافع ملی، جذب سرمایه های خارجی ممکن و شدنی است. ان شاءالله با سرعتی مناسب دستگاه های مرتبط فعالیت مورد نیاز را عملیاتی و اجرایی کنند.

سال هاست که همه از اقتصاد حرف می زنند اما در عمل بیشترین اختلاف ها به همین حوزه باز می گردد. فکر می کنید همه به آنچه در خصوص اولویت دار بودن اقتصاد می گویند پایبندی دارند؟
چه تعریفی از اولویت اصلی اقتصاد برای ارکان نظام وجود دارد؟ این بسیار مهم است. اولویت اصلی اقتصاد به چه مفهوم؟ عرض می کنم بپذیریم باید با بهره گیری از همه فرصت های منطقه ای و ملی برای ارتقا و توسعه یافتگی جامعه امروز و فردای کشورمان به دور از سیاسی کردن شکست ها و موفقیت ها و در یک بستر تخصصی و حرفه ای تلاش کنیم. حداقل این است که امروز مزیت و سودآوری رفتارهای تخصصی و حرفه ای در مقابل خواست های توده ای، توسط گروه های منتقد و مخالف دولت مورد توجه قرار نمی گیرد.

برخی معتقدند برنامه ششم باید محل تلاقی همه نظرها بر سر اقتصاد و توسعه باشداما همانطور که می بینید نمایندگان اعتراضاتی جدی را متوجه شکل برنامه ارایه می شده می دانستند. این موضوع از اختلاف نظر دولت و مجلس بر سر مقام تصویب کننده و مجری برنامه نشات می گیرد، پیشنهاد شما برای حل این مشکل چیست؟ با ارایه برنامه کامل مانند برنامه های پیشین به مجلس موافقید یا نظر دولت را در این حوزه صایب می دانید؟
اول بگذارید ببینیم آیا کشور با کمبود برنامه مواجه است؟ آیا حوزه های مختلف فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و … با کمبود برنامه و قانون مواجه هستند؟ کثرت قوانین و برنامه عامل موفقیت نیست اگرچه می تواند بهانه شکست باشد. سیاست های ابلاغی اقتصاد مقاومتی در یک دوره زمانی منطقی باید در وضعیت کنونی اقتصاد کشور اجرا شود. آیا اجرای این سیاست ها لزوما باید در قالب برنامه ای جدید دیده شود؟ یا اینکه به قوانین جدید نیاز دارد؟ فکر می کنم پایگاه کارشناسی و تخصصی دولت برای پاسخگویی به نیازمندی های قانونی یا برنامه ای قوی تر و از خرد حرفه ای تری نسبت به دیگر مراکز تشکیلاتی برخوردار است.

با این وصف مهم ترین بحران جامعه ایران در سال های آتی چیست؟ بیکاری، احتمال خیز تورمی یا رکود؟
با تعریف اقتصادی بحران، بحرانی را در سال های آینده در جامعه ایران نمی بینم.
مشکلاتی خواهیم داشت که طبیعی است. اما بحران به معنای اضمحلال فرصت های اقتصادی و ساختارهای اقتصادی و افزایش بیکاری، تورم، رکود یا فقر و فلاکت گسترده اجتماعی به هیچ وجه. اقتصاد ملی دارای ظرفیت ها و فرصت های بی نظیری است. اگر خردجمعی و رفتارهای سیاسی و اجتماعی فارغ از نگاه های سیاسی برای بهره گیری از این فرصت ها متحد شوند و اقتصادی غیرسیاسی را در دستور کار قرار دهند، بدون تردید شکوفایی در ابعاد متعدد اقتصادی-اجتماعی خواهیم داشت. فرصت سوزی های تکراری در جابه جایی قدرت و حاکمیت اندیشه های سیاسی بر مفروضات قطعی حرفه ای اقتصادی تبدیل به هزینه های فزاینده اقتصادی برای مردم شده است.
در توسعه یافتگی اقتصادی موضوع بهره گیری از تجارب و نظریه های اقتصاد جهانی امری پذیرفته شده است و هنر هر کشور در این است که این موفقیت های بیرونی را تبدیل به موفقیت های ملی و درونی کند.

یک سوال مهم: برخی بر این گمانند از پس بحران های جدی که در سال های اجرای برنامه چهارم و پنجم رخ داد، جامعه ایران آمادگی لازم برای حمایت از اجرای یک برنامه توسعه ای را ندارد. نظر شما در این خصوص چیست؟
در کدام مطالعه استراتژیک و راهبردی نتایج اجرای برنامه های ۵ ساله اول تا پنجم گزارش شده است؟ ضرورت مطالعه فراگیر و با بهره گیری از مدل های سنجش برنامه ای برای ارزیابی ۵ برنامه مصوب انکار ناپذیر است. چه میزان از هر برنامه اجرا شده است؟ موفقیت ها، شکست ها، نقش قوانین در اجرا یا جلوگیری از اجرا؟ مدیریت برنامه ها؟ دستیابی به اهداف؟ درست یا غلط بودن انتخاب اهداف در ارزیابی های اجرایی؟ و ده ها موضوع دیگر باید در یک پژوهش کاملاعلمی از برنامه های مصوب تهیه شود. براساس این مطالعه می توان اجرای برنامه ششم را ارزیابی کرد. حداقل این است بنده تاکنون چنین پژوهشی را ندیده ام. به نظرم اگر این مطالعه صورت گیرد برای آینده می توان منطقی تر تصمیم گیری کرد.

فکر می کنید کدام مساله و موضوع در انتخابات آتی ریاست جمهوری به محلی برای تبلیغات انتخاباتی کاندیداها تبدیل شود؟
در نظام اجتماعی و سیاسی فاقد احزاب فراگیر و موثر، هر شعاری ممکن است توسط هر کاندیدایی به عنوان شعار انتخاباتی انتخاب و تبیین شود. باید بپذیریم انتخابات به پیش زمینه هایی از جمله احزاب فراگیر و قدرتمند نیاز دارد. معقول و منطقی است که اگر قرار است شعاری برای تحقق یک دوره پیروزی مطرح شود، این شعار با بررسی های عمیق انتخاب و مطرح شود تا با تحقق آن اعتباری افزون بر دیگر اعتبارها گردد.

یارانه های نقدی یکی از مهم ترین مشکلات اقتصادی دارای تبعات اجتماعی و سیاسی در کشور است، پیشنهاد شما برای این مشکل چیست؟
پرداخت نقدی یارانه ها در دولت اصولگرای آقای احمدی نژاد برای هدفمندسازی یارانه ها عملیاتی شد. اجرای این روش غلط اصل هدفمندسازی یارانه ها را به فراموشی سپرد. مثلابا وجود پرداخت نقدی یارانه برای نان هر نفر به مبلغ ٠٠٠ر۵۵ ریال در ماه، حداقل یارانه پرداختی به گندم و آرد و نان در بودجه سال ٩۴ حدود ١٢ هزار میلیارد تومان بود. همینطور یارانه های بخش انرژی که به گونه ای با افزایش قیمت دولتی مدیریت می شود.
در حالی که باید در یک دوره های زمانی پس از پرداخت نقدی یارانه ها انرژی به قیمت تمام شده عرضه شود.
انتخاب روش پرداخت نقدی در دولت اصولگرای آقای احمدی نژاد دولت های بعدی را در قطع این مبلغ در رفتارهای اجتماعی دچار مشکل کرده است. با وجود اینکه تاثیرات اقتصادی سازنده پرداخت نقدی یارانه نیز تقریبا صفر است. جناب آقای روحانی باید در نخستین روزهای استقرار دولت یازدهم تغییر روش هدفمندسازی یارانه ها را تصمیم گیری می کرد که باتوجه به شروع به کار بتواند در یک دوره زمانی معقول اثربخشی این تغییر را اجتماعی کند.
این اتفاق نیفتاد و طبیعی است در شرایط سیاسی کنونی نیز تغییر روش را تصمیم گیری نکند اما به نظرم در نخستین اقدامات موثر و سازنده بعد از پیروزی دور دوم می توان به برنامه هایی برای تغییر روش پرداخت یارانه نقدی از جمله نهایی کردن طرح بهداشت و سلامت، موضوع کردن سازمان های حمایتی مثل کمیته امداد امام خمینی (ره) و بهزیستی برای پرداخت های نقدی یارانه ای، بیمه ارزان و رایگان برای اهالی سرزمین های تولیدی کالاهای اساسی کشور، بهسازی و نوسازی ناوگان حمل و نقل درون شهری برای کاهش آلودگی هوا بدون افزایش قیمت حمل و نقل، برنامه های رفاهی و ایران گردی برای بازنشستگان بدون پرداخت وجه از طرف ایشان و… پرداخت.

سده ٣٠٠ در حال پایان است. مهم ترین اتفاقی که در این سده رخ داد چیست؟ این سده دوره زمانی ورود ایران از کشوری عقب مانده به کشوری است که در حال توسعه است و امروز استقلال و امنیت آن برای بسیاری از جهانیان مساله ای بارز و قابل مشاهده تلقی می شود آنچه در سده آینده باید برای اعتلای ایران در دستور کار قرار گیرد، چیست؟
عظیم ترین و مهم ترین اتفاقی که در این سرزمین در سده کنونی افتاده است، پیروزی انقلاب اسلامی است. پیروزی انقلابی با ماهیت دینی در عصری که دین موضوع جامعه بشری نبود. بزرگی و عظمت این اتفاق مرزهای سرزمینی را طی کرد و تبدیل به پایگاهی برای آرمان خواهی های همه محرومین و مستمندان شد. این انقلاب با رهبری امام عزیزمان و با تکیه بر معرفت شناسی همه جانبه ایشان از عزت بخشی و سروری دادن به همه انسان های دربند و گرفتار صورت گرفت. موضوع دینی کردن حکومت در اندیشه امام(ره) از مسوولیت پذیری و اعتلای جامعه بشری با بهره گیری از دستورات انسان ساز اسلام عزیز تصویر شده است. بدون تردید در آینده نیز باید با توجه کامل و تکیه بر اندیشه امام در پاسداری از اسلام و جمهوری اسلامی با استقرار ساختارهای مورد نیاز و رفع کاستی های موجود با بهره گیری از ٣٧ سال تجربه حکومت داری پرتلاش و فعال باشیم.

مطالب مرتبط

نظرات

بدون نظر

تازه ترین مطالب
اخبار