دی ۱۳, ۱۳۹۵

افـول برادر حسین!

حسین شریعتمداری

داوود حشمتی در قانون نوشت:  شوی تلویزیونی شنبه شب صداوسیما نشان داد که دوران شریعتمداری دیگر تمام شده است. برادرحسین دیگر نه آن شور و حرارت و نه دیگر حرف جدیدی برای گفتن دارد. مدت‌هاست که دیگر یا سرمقاله در کیهان نمی نویسد یا آنچه می‌نویسد هیچ بازتابی ندارد. البته بررسی این روند افول، مقوله دیگری است که برای بررسی آن باید به نامه سرگشاده مقدم فر اشاره کرد که در آن خواسته بود از زبان رهبری حرف نزند و توصیه کرده بود: «بهتر نیست به‌گونه‌ای موضع‌گیری کنید که حداکثر مواضع خود را اعلام کنید نه اینکه از زبان رهبری سخنی بگویید؟» البته فراموش نشود شریعتمداری با یک معضل بزرگ دیگر هم روبه‌روست. او عصر ارتباطات و تعامل دوطرفه رسانه‌ها را نمی‌شناسند. هنوز درک نکرده که دوران تک‌گویی رسانه‌ای گذشته است. درست در همان لحظاتی که داشت حرف‌های تکراری خودش در مورد مایکل لدین را تحویل بینندگان می داد، شبکه‌های مجازی از گاف‌های او پر شد. شریعتمداری درک نمی‌کند که دیگر دوران تریبون‌های یک‌طرفه به پایان رسیده است. حالا گوینده و نویسنده ناچار است با بازخورد مطالبی که بیان می‌کند روبه رو شود.
نکته دیگر نیز این است که وجود حافظه‌های رایانه‌ای هم در این زمینه موجب می شود تا دیگر کسی نتواند هر روز ژستی متفاوت بگیرد و روی حافظه‌کوتاه مدت جامعه حساب بازکند!
ادعاهای دیروز شریعتمداری، هم با مخالفت احمدی‌نژادی‌ها و هم با اعتراض اصلاح طلبان روبه‌رو شد. احمدی‌نژادی‌ها از اینکه در تریبون‌ رسمی و به هر بهانه‌ای، آن‌ها و دولت‌شان نقد می‌شود به شدت ناراحت بودند و در شبکه‌های مجازی مدیرمسئول کیهان را به باد نقد گرفتند و اصلاح‌طلبان نیز برای ادعاهای بی سند او ، وی را زیر سوال بردند.
افول برادر حسین
شریعتمداری به شدت افت کرده است و از همین روست که می بینیم اشتباهات فاحش می‌کند و سابقه وقایع ۸۸ را به دهه هفتاد میلادی وصل می‌کند! -که تاریخ پیش از انقلاب است -یا درحالی که تنها یک جمله در مورد املاک نجومی در روزنامه‌اش انتقاد کرده و دیگر آن را به دست فراموشی سپرده با افتخار مدعی می شود که این موضوع را اولین بار کیهان افشا کرده است! البته بعد از این ادعا، کاربران شبکه‌های اجتماعی با طعنه می‌پرسیدند، اگر کیهان این موضوع را افشا کرده پس چرا یاشار سلطانی به زندان رفت؟
فراموشی
نرخ دلار را به خاطر نمی‌آورد و از روی تعمد تلاش می‌کرد حمایت‌های دولت قبل از امیرمنصور آریا برای دریافت تسهیلات و رقم خوردن اختلاس بزرگ سه هزار میلیاردی را به فراموشی بسپارد. شریعتمداری دیگر پیر شده و به یاد نمی‌آورد تا به حال چند بار حقوق نجومی را تیتر اول کرده و در عوض هیچ بار املاک نجومی را در صفحه اول به اندازه یک گزارش کوتاه نیز تیتر نکرده است.
تیک‌های تنهایی
البته در بررسی عوامل این افت نباید از فقدان حسن شایانفر به عنوان «عقل منفصل» مدیرمسئول کیهان غافل شد. اگر آن روزها فعالیت‌های شایانفر به چشم نمی‌آمد، اما امروز نبود او مشهود است. با این روند مشخص شد که اطلاعات اصلی سرمقاله‌ها و تعیین استراتژی مناظرات با شایانفر بود و حال، نبودش را در تیک‌های عصبی شریعتمداری در مناظره، به راحتی می‌توان مشاهده کرد.
ادعاهای پوشالی
این‌روزها شیوه‌های او دیگر تکراری شده است. یک حرف نادرست را آنقدر تکرار می کند تا با توسل به متواتر شدن آن در نزد عامه مردم، به ناحق لباس حقیقت برآن پوشانده شود. پروژه جدید او نیز ماجرای تحریم‌هاست. مدیرمسئول کیهان با استناد به نامه ۳۰ نفر خائنی که به دور از وجدان و توجه به منافع ملی به ترامپ نامه نوشتند، گفت: «تعدادی از همین افراد اصلی که در فتنه بودند، از اوباما درخواست می‌کنند که تحریم‌های شدیدتری را علیه ایران اعمال کند، واژه‌ تحریم‌های فلج‌کننده از داخل کشور مطرح شده بود. آقای سفیر وقت اتریش در ایران با تعجب می‌گوید:« این دو رییس جمهور اسبق ایران در ملاقات با بنده خواستند که غرب در شیپور تقلب و نقض حقوق بشر در ایران بدمد».
این درحالی بود که اصل ترجمه سند ویکی‌لیکس که شریعتمداری به آن اشاره کرد این است: «در نخستین ملاقات آیت ا… هاشمی رفسنجانی با یک غربی یا حتی یک خارجی بعد از انتخابات؛ ایشان بسیار علاقه‌مند بود که در مورد همکاری های اقتصادی صحبت کنند. چرا که این موضوع ، اولویت آقای رفسنجانی بود. آن‌ها از هرگونه صحبت درمورد انتخابات و حتی انرژی هسته‌ای حذر کردند و به‌خصوص که ۱۰ الی ۱۵ ناظر هم از بخشی های مختلف حکومت ایران در جلسه حاضر بودند. رفسنجانی همچنین در مورد اینکه حکومت ایران چطور باید تکامل و اصلاح پیدا کند صحبت کرد و گفت که هرگونه تغییری در ایران باید از داخل باشد و هیچگونه دخالتی در امور ایران در هیچ شرایطی مورد پسند نبوده است.».
ترجمه متن نشان می‌دهد حرف شریعتمداری درست نیست. اما سوال این است که آیا او از این حقیقت آگاهی ندارد؟ آیا ترجمه درست آن را می‌داند و در عین حال به عمد آن را تغییر می‌دهد؟
عاقبت بخیری در کار نیست
ما با این نامه مخالف هستیم به این دلیل که منافع ملی در آن مورد حمله قرار گرفته است اما کیهان که پیش از این سی نفر، در سرمقاله‌ای برای ترامپ نوشت: «برجام را پاره کن». خواسته آن‌ها و خواسته‌ شریعتمداری چه تفاوتی با هم دارد؟ مگر نه اینکه هر دو، خواستار برهم خوردن توافق و بازگشت به شرایط پیش از برجام هستند تا کاسبان مختلف از آن ارتزاق کنند؟ تقاطعی که آن ۳۰ نفر، نتانیاهو و کیهان را به یکدیگر رسانده، تقاطع برجام و ترامپ است که هر سه خواهان پاره شدن سندی هستند که کشور را از تحریم‌‌های ظالمانه نجات داد. هر دو طرف، حکم لبه‌های مختلف یک قیچی را دارند که به ظاهر با هم مخالفند اما در عمل یک راه را می‌پیمایند و این رویکرد به صلاح‌نیست.

مطالب مرتبط

نظرات

بدون نظر

اخبار