دی ۲۱, ۱۳۹۵

قابل توجه کارگران و کارکنان رشت: آقای مجید رجبی و اقلیت همراه وی در شورای شهر: هنوز برای رشت « زود» هستید، خیلی« زود»!

photo_2017-01-10_22-35-24

انوش آستانه:

در جلسه روز یکشنبه شورا که شهردار رشت برای پاسخگویی سوالات اعضای شورا در صحن علنی حضور یافته بود، مجید رجبی ویسرودی حرف هایی زد که بخشی از آن تعجب آور بود و برخی دیگر سوال برانگیز. در این نوشته سخنان این عضو شورا را با عملکردش مرور می کنیم. آقای رجبی ویسرودی نه از دیروز حرف زد و نه از پریروز!او می گوید ساعت ۱۰:۴۵ مهر سال ۹۴ یعنی حدود یک سال و نیم قبل پیامکی به آقای شهردار فرستاده و در آن خواستار پرداخت به موقع حقوق کارگران شده بود، اما دکتر ثابت قدم به پیام او پاسخ نداد. شاهد مثال او هم جالب است. رجبی گفت خبر دارم زمانی که با شما (­شهردار) از تهران بر­می­گشتم کسی به شما زنگ زد و پرسید مجید رجبی چه می­کند و شما پاسخ دادید رجبی بغل من است، شیرش را خورده و خوابیده است!

این سخنان رجبی، صحن شورا را غرق در خنده کرد، خنده­ای که البته حقیقتی تلخ در خود دارد.

اول اینکه حرف او به معنای آن است که از مهر ۹۴ تاکنون با شهردار تماس نگرفته و یا در دفتر کار او حاضر نشده است. آقای رجبی می­گوید شهردار باید به پیامک او پاسخ می داد. یا او تعمداً پاسخ نداده یا از یاد برده است. در هر دو صورت آیا این به آقای رجبی مجوز می­دهد که از آنچه خودش خیلی سنگش را به سینه می­زند یعنی وظیفه شورایی دست بکشد؟ اتفاقاً آقای رجبی و چند عضو شورا باید با این سوال پاسخ دهند که به عنوان عضو شورا چند بار در نهاد عریض و طویلی مثل شهرداری با ۹ سازمان زیر مجموعه حضور کیفی داشته و از کم و کیف قضایا با­خبر شده­اند؟ حرف­هایی که رجبی از تریبون شورا می­زند نشان می­دهد که وضعیت شهرداری را عمدتاً از اخبار رسانه­ها پیگیری می­کند و البته که همانطور که خود هزار بار عنوان طمطراق نماینده ی مردم رشت در پارلمان شهری را در دهان می­چرخاند، او در مقام عضو شورای شهر باید از نزدیک با مشکلات شهرداری و مردم آشنا باشد.

اما شاید علت عدم حضور رجبی درشهرداری در این مدت چیز دیگری باشد. واقعیت این است که او در آن روزها بیش از اینکه عضو شورای شهر رشت باشد، دلواپس مردم ویسرود و دیگر روستاهای تابعه شفت و فومن و یا ساختمان خیابان معلم بود. اتفاقاً دستش به خیر هم بود با پرده­های بزرگی که نصب می­شد و در آن از او بایت لوله­گذاری، آسفالت و … در روستای مربوطه تقدیر به عمل می­آمد. آقای رجبی تا بهمن سال ۹۴ کاندیدای بالقوه­ی نمایندگی مردم شفت و فومن در مجلس بود که البته صلاحیتش رد شد و امکان حضور در انتخابات را نیافت. در تمام آن روز ها دل آقای رجبی در جای دیگری غیر از رشت بود. در همان سال او رییس کمیسیون عمران بود و خوب است بگوید خروجی کمیسیون مربوطه در پاییز و زمستان ۹۴ چه بوده است.

تنها پس از انتخابات و در آغاز سال ۹۵ بود که سر و کله­ی مجید رجبی بیشتر در شورا پیدا شد. او که قبلاً یک در میان در جلسات حضور می­یافت، حالا به مخالف صد­در­صدی شهرداری تبدیل شده بود و به خاطر ساخت پیاده راه که تحسین بسیاری را برانگیخته شهردار را مورد کم لطفی قرار می­داد. اما باز هم خبری از حضور او در شهرداری نبود. هر هفته مجید رجبی با کت و شلوارهای رنگارنگ و موی تافت­زده وارد شورا می شد و می­تاخت. به چی؟ به کجا؟ ثابت قدم! ثابت قدم! ثابت قدم!

البته بعدها وقتی موعد سررسید وام میلیاردی اخذ شده به نام شرکت ویسرود از راه رسید، جناب ایشان مخالف دولت روحانی هم شد!

اما ماجرای نقل دیالوگی در­باره­ی شیر خوردن و خوابیدن در صحن شورا فاجعه­آمیز بود. اگرچه در شورای چهارم که عنوان یکی از متخصص­ترین اعضای شورا را یدک می­کشد، بسیاری از حرمت­ها دریده شد وگاهی نازل­ترین کلمات از سوی بعضی اعضا به زبان آورده شد، اما باز هم کسی انتظار نداشت به اصطلاح «­مهندس» مجید رجبی ویسرودی چنین موضوع پیش پا افتاده و شخصی را که مربوط به مکالمه پشت تلفن شهردار با یک نفر در یک تماس غیر­رسمی در ۱۵ ماه پیش را که مربوط به خلوت آدم­هاست در جلسه­ی جدی طرح سوال مطرح کند. کت و شلوارهای رنگارنگ، موهای تافت زده، شیر خوردن و… پناه بر خدا! اینجا شورای شهر است؟

جالب است که انتقادات که مجید رجبی نسبت به عملکرد ثابت قدم وارد می کند، بیش از هر چیز نشان­دهنده­ی عدم آگاهی او از اصول مدیریت شهری است. رجبی در انتقاد از شهرداری گفت که او برنامه­محور نیست مثلاً به جای آسفالت، پیاده­راه می­سازد! آقای مهندس «­مجید رجبی ویسرودی مدرکش را از کجا گرفته که در آن آسفالت، برنامه­محوری است، اما پیاده راه نه؟! واقعاً به ثابت قدم هر اتهامی شاید بتوان زد، جز برنامه­محور نبودن، چرا که او حتا برای هر متر پروژه عمرانی برنامه دارد، آن هم نه فقط برنامه کالبدی، بلکه برنامه­های اجتماعی و فرهنگی. در کجای دنیا آسفالت، مصداق برنامه­محوری در شهر است؟ بله، آسفالت معبر اصلی در روستاهایی که هرگز طعم آسفالت را نچشیده­اند شاید از مظاهر (­و نه خود) توسعه باشد، اما تنها یک ذهن بلوغ نیافته توسعه شهر را به رنگ­آمیزی جداول و آسفالت محدود می­کند. شاید اگر مجید رجبی شش ماهه دوم سال ۹۴ در جاده رشت به ویسرود دررفت و آمد نبود و پای صحبت­های شهردار می­نشست، می­فهمید که چند لایه برنامه­ پشت ساخت پیاده­راه فرهنگی رشت وجود دارد. اگر ثابت قدم برنامه­محور نیست پس ۱۶ پارک طی ۲۰ ماه گذشته به صورت دیمی ساخته شده؟ شهرداری در کدام دوره به فکر تدوین نظام هماهنگ پرداخت افتاده بود؟

به نظر می­رسد آقای رجبی ویسرودی نیاز به شرکت در یک دوره­ی فراگیری مبانی توسعه و برنامه دارد. روستاییان جزو بهترین هم­وطنان ما هستند. ریشه­ی اکثریت قریب به اتفاق ما شهر­نشینان هم به روستاها برمی­گردد، اما نباید با تفکری که درباره­ی روستا وجود دارد به توسعه شهری نگریست. همان­طور که اگر کسی نیازهای ضروری روستاییان را نادیده بگیرد و برنامه های مدون شهری را در آنجا پیاده کند، اشتباه کرده است.

مجید رجبی در پیامک پرماجرای خود گویا از ثابت قدم انتقاد کرده که مدیران­اش کم­توان هستند. رجبی چند بار به شهرداری رفته که در جریان توان مدیران شهرداری قرار بگیرد؟ جز این است که تنها برای پیگیری وضعیت ساختمان خود به شهرداری سر می­زند؟ اگر مدیران شهرداری در یک زمینه ناتوان باشند آن هم همین است که چطور وقتی «­مهندس» رجبی در ساختمان خود دچار تخلف شده و کمیسیون ماده ۱۰۰ رای به تخریب داده، اجازه داده­اند که او دو طبقه­ی دیگر بسازد؟ البته این هم از ضعف قانون است، نه مدیران ثابت قدم؛ ضعفی که قرار بود رجبی در کمیسیون عمران آن را برطرف کند.

آقای مجید رجبی هنوز برای رشت «­زود» هستید، خیلی«­زود»!

مطالب مرتبط

نظرات

بدون نظر

تازه ترین مطالب
اخبار